حکیم متألّه و حکمت متعالیه

آیت الله جوادی آملی
۵ مهر ۱۳۹۲

javadi7همانطور که عنصر اصلی حکمت متعالیه را برهان، عرفان و قرآن تشکیل می دهد، گوهر اصیل حکیم متأله را تحقق به امور یادشده می سازد، به نحوی که این امور به منزله صورت نوعیه و فصل مقوّم او باشد، و به همان جهت که حکمت متعالیه رئیس همه علوم است (مقدمه صدرالمتألهین بر تفسیر آیه الکرسی: ص ۱۶)، حکیم متأله نیز سید علماء می باشد، زیرا «قیمه کل امرء ما یحسنه» (نهج البلاغه – حکمت ۸۱)

 

کسی که اهل برهان یا عرفان و یا قرآن نیست و یا این امور برای او به صورت حال است نه ملکه و به نحو عرضی است نه ذاتی، هرگز حکیم متأله نخواهد بود…

 

هر یک از تفکر صحیح و ریاضت درست، در تحول جوهری انسان موثرند، لیکن جمع آن دو و عرضه مجموع آن بر قرآن، تأثیر بسزائی در سیر جوهری وی خواهد داشت.

 

(رحیق مختوم؛ آیت الله جوادی آملی؛ جلد ۱؛ ص ۱۴ و ۱۶)


ارسال دیدگاه

در صورتی که تمایل دارید با شناسه خود پیام ارسال نمایید،‌
لطفا به حساب کاربری خود وارد شوید .