وحدت معلومات انسان، به واسطه وحدت حقایق عالم

داوود صمدی آملی
۲۳ خرداد ۱۳۹۲

عالم یک مجموعه بی‌انتهای به هم پیوسته است که اگر بخواهیم یک ذره را از جایگاه اصلی خود برداریم، زوال کل عالم لازم می‌آید؛ و چنین حقیقتی معلوم انسان قرار می‌گیرد و آدمی به تشریح آن می‌پردازد. پس هرگونه اختلاف در تشریح هر یک از اجزای این عالم، بی‌معنی خواهد بود، به طوری که یکی در بخش زمین‌شناسی آن به تشریح می‌پردازد و دیگری هواشناسی و زیست‌شناسی و مهندسی و غیره را. هر یکی عهده‌دار شناخت بخشی از حقایق این عالم است و بی‌معناست که بگوییم این افراد در شناخت اسرار و حقایق این عالم با یکدیگر به جنگ و نزاع پرداخته‌اند و این حقیقت، آن‌جا خودش را بیش‌تر نشان می‌دهد که می‌بینیم یک انسان بین تمامی علوم، جمع نموده و خود به تنهایی تمام علوم و فنون گوناگون را دارا شده، و به اصطلاح، به سمت «علامه» ملبس گشته است… و لذا صاحبان عصمت و مبلّغین وحی الهی را در یک اتحاد تام مشاهده می‌کنی که اگر همه‌شان در یک عصر جمع شوند، هیچ اختلافی ندارند.

(داوود صمدی آملی؛ شرح رساله رابطه علم و دین علامه حسن‌زاده آملی؛ ص۲۱)


ارسال دیدگاه

در صورتی که تمایل دارید با شناسه خود پیام ارسال نمایید،‌
لطفا به حساب کاربری خود وارد شوید .