منشأ نزاع در صاحبان علوم

داوود صمدی آملی
۱۵ خرداد ۱۳۹۲

هرگز در محدوده علم، نزاع و اختلافی برقرار نیست؛ چراکه علم نشأت‌گرفته از حق متعالی به واسطه معلوم، یعنی کلمات عینی نظام هستی است و هرگز در میان موجودات خارجی اختلافی موجود نمی‌باشد؛ پس بالتبع هرگز در میان علوم گوناگون هم اختلافی نخواهد بود که همه علوم به متن وجود برمی‌گردد و لذا آن‌چه از اختلاف و نزاع در میان صاحبان علوم گوناگون مشاهده می‌شود، در حقیقت ناشی از خود صاحبان علوم است؛ آن هم نه از آن جهت که اختلافشان نشأت‌گرفته از تباین علومشان باشد؛ بلکه از آن حیث که حقیقت را آن‌گونه که هست نیافته‌اند و حقیقت را در جداول محدود وجودی خود، ملوّن مشاهده کرده‌اند، در نتیجه در مقام اظهار علم و آگاهی خود، خصوصا پس از رنگ گرفتن آن با اغراض و انگیزه‌های مادی و دنیوی خود، به اختلاف افتاده و هر یک دارای رأی و نظری خاص شده‌اند، به طوری که وقتی شخصی از بیرون آن‌ها را مشاهده می‌کند، چیزی جز اختلاف و جنگ و نزاع و دعوا نمی‌بیند. این در حالی است که در علم، هرگز اختلاف و نزاعی برقرار نمی‌باشد؛ چراکه علم، تشریح دار وجود است و وجود نیز در همه جا یک حقیقت است و هرگونه اختلاف و گسیختگی و تباین، در اجزای وجودی عالم، منتفی است. (داوود صمدی آملی؛ شرح رساله رابطه علم و دین علامه حسن‌زاده آملی؛ ص۲۱)


ارسال دیدگاه

در صورتی که تمایل دارید با شناسه خود پیام ارسال نمایید،‌
لطفا به حساب کاربری خود وارد شوید .