انسانیت بالقوه انسان

آیت الله جوادی آملی
۵ اردیبهشت ۱۳۹۲

انسان، همانند سایر موجودات عالم طبیعت، کامل‏ بالفعل آفریده نشده بلکه باید به کمال‏ بالفعل برسد و برای رسیدن به کمال‏ بالفعل، فقط یک راه مستقیم وجود دارد که هیچ‏ گونه اعوجاج در آن نیست و باید برای رسیدن به هدف، آن را پیمود. همانطور که مثلاً هسته‏ خرما برای این که نخل باسق بشود، هم هدف معینی دارد و هم برای نیل به هدف، راه معین وجود دارد که باید هسته در آن مسیر حرکت کند و به هدف برسد.

 
به بیان دیگر: هر موجودی یا کامل‏ بالفعل است و یا کامل‏ بالقوّه؛ موجود مجرد کامل‏ بالفعل است و آن که مجرد نیست، متکامل است. یعنی می‏ خواهد کامل شود. تکامل هم، به این است که اولاً هدف مشخصی برای متحرک باشد و ثانیاً راه معینی برای آن وجود داشته باشد. اگر هدفی درکار نباشد تکامل میسّر نیست و اگر هدف معین باشد ولی راهی بین قوّه و فعل و بین کمال و متکامل نباشد، باز هم تکامل ممکن نیست.

 
هدف اصیل آفرینش انسان نیل به مقام شامخ لقاءالله است و اهداف دیگر، اهداف متوسط اند و راهی که با پیمودن آن به هدف می‏رسد، اسلام است که مطلوب فطرت انسانی است.

 

(عبدالله جوادی آملی، فطرت در قرآن، ص ۱۵۱)


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.