مطلوب ذاتی انسان

سیدمحمد روحانی
۲۹ فروردین ۱۳۹۲

نظریه فطرت در اندیشه دینی، اساساً به دنبال بیان این معناست که مطلوب ذاتی انسان، همواره اتصال و ارتباط با خداوند است و در واقع، هر شأنی از شئون انسان و هر مرحله‌ای از حیات او، جلوه‌ای از این طلب ذاتی است. حتی انسانی که به سوی کفر می‌رود، در بطن هستی خود، مقصدی جز خدا ندارد؛ اما به دلایلی این نیاز و تقاضای ذاتی به درستی فهمیده نشده و در عمل به انحراف رفته است. جوهره‌ی انسان هم همان توحید و خداخواهی انسان است. بنابراین می‌توان گفت، دین فطری، دقیقاً به همین معناست که انسان در جمیع مراحل زندگی خود (و طبعاً در هر مرحله، به شکلی متناسب با آن مرحله) دین‌داری می‌کند؛ یعنی خدا را طلب می‌کند. (روحانی سیدمحمد؛ ایستاده در باد؛ ص ۵۹)


ارسال دیدگاه

در صورتی که تمایل دارید با شناسه خود پیام ارسال نمایید،‌
لطفا به حساب کاربری خود وارد شوید .