پیوند تربیت با فطریات انسان

آیت الله شهید مرتضی مطهری
۲۸ فروردین ۱۳۹۲

«اگر انسان دارای یک سلسله فطریات باشد، قطعاً تربیت [و رشد] او باید با در نظرگرفتن همان فطریات صورت گیرد و اصل لغت «تربیت» هم اگر به کار برده می‌شود، بر همین اساس است، چون «تربیت» یعنی رشددادن و پرورش‌دادن، و این مبنی بر قبول‌کردن یک سلسله استعدادها و ویژگی‌ها در انسان است.

 
تربیت با صنعت این تفاوت را دارد که در صنعت، حساب، حساب ساختن است. یعنی انسان منظوری را ابتدا دارد، بعد، از یک سلسله مواد و اشیاء، برای منظور خود استفاده می‌کند؛ در حالی که به خود آن ماده توجه ندارد که با این کاری که روی آن انجام میدهد، آن را کامل می‌کند یا ناقص؛… اما یک باغبان، در عین این‌که منظور و هدفی دارد و منافعی دارد، ولی کار او بر اساس پرورش‌دادن طبیعت گل یا گیاه است، یعنی طبیعت گل یا گیاه را در نظر می‌گیرد و راه رشد و کمالی را که در طبیعت برای آن معین شده است می‌شناسد و آن را در همان مسیر طبیعی و به یک معنا فطری خودش پرورش می‌دهد و از آن استفاده می‌کند.»  (مرتضی مطهری؛ فطرت؛ ص ۱۵) «بنابراین «تربیت» به معنی پرورش‌دادن استعدادهای واقعی انسان است.» (همان؛ ص ۱۷)


ارسال دیدگاه

در صورتی که تمایل دارید با شناسه خود پیام ارسال نمایید،‌
لطفا به حساب کاربری خود وارد شوید .